പാപ്പായുടെ പ്രകടന പത്രിക

Pope Francis manifesto
Share this article ->Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

പാപ്പാ ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടശേഷമുള്ള കര്‍ദിനാള്‍ ബെര്‍ഗോളിയോയുടെ സംസാരവും പ്രവര്‍ത്തികളും പുതിയ പാപ്പായുടെ പ്രകടന പത്രികയായി മാറുകയായിരുന്നു.

‘ഫ്രാന്‍സീസ് പാപ്പാ’ എന്ന പേരില്‍ ഡോ. ജെ നാലുപറയില്‍ രചിച്ച മാര്‍പാപ്പായുടെ ജീവചരിത്രത്തിന്റെ എട്ടാം അധ്യായം.

“വെളുത്തപുക കണ്ടെന്ന് അയല്‍ക്കാരാണ് ആദ്യം പറഞ്ഞത്. അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അടുക്കളയിലായിരുന്നു.” എലേന പറഞ്ഞു തുടങ്ങി: “സാവധാനം ഞങ്ങള്‍ ടിവി ഓണാക്കി. ബ്രസീലിലെ ഒദിലോ ഷേറര്‍ മാര്‍പ്പാപ്പ ആകുമെന്നായിരുന്നു എന്റെ കണക്കുകൂട്ടല്‍. എന്നാല്‍ എന്റെ മകന്‍ ഹോര്‍ഹെയ്ക്ക് ഒരു ഫ്രാന്‍സിസ്ക്കന്‍ മാര്‍പ്പാപ്പയാകുന്നതായിരുന്നു താല്‍പര്യം. ഏതു കര്‍ദ്ദിനാളെന്നൊന്നും അവന് നിര്‍ബന്ധമില്ലായിരുന്നു. ഒരു ഫ്രാന്‍സിസ്ക്കന്‍, അത്രമാത്രം.”

“ആളുകള്‍ പറയുന്നതു കേട്ടിട്ടുണ്ട്, തിരഞ്ഞെടുപ്പിനുശേഷം പുതിയ പാപ്പായെ കണ്ണീരിന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുമെന്ന്… അത് എനിക്കൊരിക്കലും മനസ്സിലാക്കാനാകാത്ത കാര്യമായിരുന്നു. ഇതിലെന്താണിത്ര കരയാനിരിക്കാന്‍? – മാര്‍പ്പാപ്പയാകുന്നതില്‍?”

“എന്നാല്‍ എന്റെ ചേട്ടന്‍ ഹോര്‍ഹെയാണ് മാര്‍പ്പാപ്പയെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഉറപ്പായി, ചേട്ടന് ആ മുറി ആവശ്യമായി വരുമെന്ന്.” എലേന ഒന്നു നിര്‍ത്തി, എന്നിട്ടു തുടര്‍ന്നു:

“വത്തിക്കാന്റെ ബാല്‍ക്കണിയിലേക്ക് കയറിവന്ന ഹോര്‍ഹെ എന്റെ പഴയ ചേട്ടന്‍ തന്നെയായിരുന്നു. അതേ ചിരി, അതേ അംഗ ചലനങ്ങള്‍, അതേ സംസാരം; എന്നാല്‍ എനിക്ക് അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും അധികം ആലോചിക്കാന്‍ സമയം കിട്ടിയില്ല. കാരണം, പുതിയ പാപ്പായുടെ പേരു പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞങ്ങളുടെ വീട് ഒരുതരം ഭ്രാന്താശുപത്രിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആളുകള്‍ വരുകയും പോകുകയും ചെയ്യുന്നു; തുടര്‍ച്ചയായി ഫോണടിക്കുന്നു; എല്ലാവരും ഉറക്കെ സംസാരിക്കുന്നു… ടിവിയില്‍ അല്‍പ സമയം ഹോര്‍ഹെയെ നോക്കിയിരുന്നപ്പോള്‍ എനിക്കു തോന്നി, പുതിയ ചുമതലയുമായി ചേട്ടന്‍ നന്നായി ഇണങ്ങിച്ചേരുന്നെന്ന്. പരിശുദ്ധാത്മാവ് ചേട്ടനില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുണ്ടെന്ന് എനിക്കു ഉറപ്പായി. ഹോര്‍ഹെ ശാന്തനും സന്തോഷവാനുമായിരുന്നു. തന്റെ ഉള്ളിലുള്ളത് നന്നായി പുറത്തെടുക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിയുന്നു,” എലേന പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി.

തൊട്ടടുത്ത ബാല്‍ക്കണിയില്‍ നിന്ന ഒരു കര്‍ദ്ദിനാള്‍ ഫ്രാന്‍സീസ് പാപ്പായുടെ സംസാരം കേട്ടിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: “ഇത് ശരിക്കും അത്ഭുതം തന്നെ. നമ്മള്‍ ഇതുവരെ കണ്ട കര്‍ദ്ദിനാള്‍ ബെര്‍ഗോളിയോ അല്ലിത്. ആളാകെ മാറിയിരിക്കുന്നു… സംഭാഷണത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ഒഴുക്കും, ഹൃദ്യമായ പെരുമാറ്റവും, സന്തോഷം പകര്‍ന്നു കൊടുക്കുന്ന ഇടപെടലുമെല്ലാം…” ദൈവം കര്‍ദ്ദിനാള്‍ ബെര്‍ഗോളിയോയില്‍ ഉരുവാക്കിയ മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് പൊതുവെയുള്ള വിസ്മയമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളില്‍.

ഈസ്റ്റര്‍ ശനിയാഴ്ചത്തെ പ്രസംഗത്തിലായിരുന്നു ദൈവം നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ കൊണ്ടുവരുന്ന വിസ്മയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഫ്രാന്‍സീസ് സംസാരിച്ചത്: “ദൈവം നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്ന പുതുമകള്‍ നമ്മെ പലപ്പോഴും ഞെട്ടിക്കാറുണ്ട്.” കല്ലറയുടെ കല്ലുരുട്ടി മാറ്റപ്പെട്ടത് സ്ത്രീകളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പാപ്പാ പറഞ്ഞു: “പുതുമയിലൂടെ ദൈവം നമ്മോടാവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്താണ്? പലപ്പോഴും പഴമകളില്‍ കടിച്ചുതൂങ്ങി കിടക്കാനാണ് നമുക്കു താല്‍പര്യം. പഴമയും ശീലങ്ങളും തരുന്ന സുരക്ഷിതത്വത്തില്‍ ജീവിക്കാനാണ് നമുക്കിഷ്ടം… കല്ലറയ്ക്കു മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കാന്‍, മരിച്ചു പോയവനെ ഓര്‍ത്തിരിക്കാന്‍… അതിനാല്‍ തന്നെ പലപ്പോഴും ദൈവം നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ കൊണ്ടുവരുന്ന പുതുമകളെയും വിസ്മയങ്ങളെയും സ്വീകരിയ്ക്കാന്‍ നമുക്ക് ഭയമാണ്.”

ഫ്രാന്‍സീസിന്റെ സംഭാഷണം കേട്ടിരുന്ന ശിഷ്യന്റെ മനസ്സില്‍ അദ്ദേഹം സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ സ്വീകരിച്ച രീതിയായിരുന്നു. അമിതാവേശമോ ആര്‍ത്തിയോ ഒരു ഘട്ടത്തിലും പ്രകടമായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ദൈവികമായ പ്രസാദാത്മകത്വം എപ്പോഴും ദൃശ്യമായിരുന്നുതാനും.

നസ്രായന്‍ ശിഷ്യനെ കുട്ടികള്‍ക്കായുള്ള ജയിലില്‍ കൊണ്ടു നിര്‍ത്തി. അന്ന് പെസഹാ വ്യാഴാഴ്ചയായിരുന്നു. ഫ്രാന്‍സീസ് പാപ്പായുടെ ഏറ്റവും ചെറിയ പ്രസംഗം കേട്ടതില്‍ ശിഷ്യനു സന്തോഷമായി. കാരണം, വലിയ പ്രസംഗമൊന്നും കുട്ടികള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടില്ലല്ലോ. അതും കുറ്റവാസനയുള്ള കുട്ടികള്‍. “ഈശോ കാണിച്ചുതന്ന ഒരു മാതൃകയാണിത്- കാലുകഴുകല്‍. ഇത് ഒരു അടയാളമാണ് – അല്ലേ? എന്താണിതിന്റെ അര്‍ത്ഥം? ഞാന്‍ നിന്നെ ശുശ്രൂഷിക്കാന്‍ തയ്യാറാണെന്നല്ലേ?” പാപ്പായുടെ ഭാഷയുടെ ലാളിത്യവും, സംഭാഷണശൈലിയും നസ്രായന്‍ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു: “ഇങ്ങനെയാണ് കുട്ടികളോട് സംസാരിക്കേണ്ടത്. അല്ലാതെ വലിയ വാക്കുകളും തത്വങ്ങളുമല്ല ആവശ്യം.”

“നമ്മള്‍ പരസ്പരം ശുശ്രൂഷിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞാല്‍, നമ്മള്‍ പരസ്പരം സഹായിക്കണം,” അദ്ദേഹം തുടര്‍ന്നു: “ചിലപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ദേഷ്യപ്പെട്ടെന്നിരിക്കും, വഴക്കുണ്ടാക്കിയെന്നിരിക്കും… പക്ഷേ, അതൊക്കെ നാം വിട്ടുകളയണം, മറന്നുകളയണം. നമ്മോടു വഴക്കുണ്ടാക്കിയവന്‍ ഒരു സഹായം ചോദിച്ചാല്‍ അതു ചെയ്തു കൊടുക്കണം.” ഇതിലും ലളിതമായി പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്ത ജയില്‍വാസികളോട് കാലുകഴുകല്‍ ശുശ്രൂഷ എങ്ങനെ വിശദീകരിക്കും.

ഫ്രാന്‍സീസ് പാപ്പാ കാലുകഴുകിയ 12 ജയില്‍ പുള്ളികളില്‍ രണ്ട് പേര്‍ സ്ത്രീകളായിരുന്നു. അതില്‍ ഒരുവള്‍ മുസ്ലീം വനിതയും. ചര്‍ച്ചയായത് സ്ത്രീകളുടെ കാലുകഴുകിയതാണ്. പെസഹാ വ്യാഴാഴ്ച സ്ത്രീകളുടെ കാലുകഴുകാമോ ഇല്ലയോ എന്നതായിരുന്നു പിന്നീടുള്ള ചര്‍ച്ചകളുടെ മര്‍മ്മം. സഭാകേന്ദ്രങ്ങളുടെ അകത്തളങ്ങളിലൊക്കെ ചര്‍ച്ചയും തര്‍ക്കവും കാട്ടുതീ പോലെ പടര്‍ന്നു കയറി. എതിര്‍പക്ഷം അടിസ്ഥാനവാദമായി ഉന്നയിച്ചത് യേശുവിന്റെ അത്താഴമേശയില്‍ സ്ത്രീകളായിരുന്നു എന്ന വാദമായിരുന്നു. അതിനോടൊപ്പം 1988 ലെ ഒരു വത്തിക്കാന്‍ സര്‍ക്കുലറും – പെസഹാ വ്യാഴാഴ്ച കാലു കഴുകേണ്ടത് പന്ത്രണ്ട് പുരുഷന്മാരുടേത് മാത്രമായിരിക്കണമെന്ന നിര്‍ദ്ദേശം.

ശിഷ്യന്‍ നസ്രായനു നേരെ കണ്ണുയര്‍ത്തി, എന്താണ് പ്രതികരണമെന്ന മട്ടില്‍. അവന്‍ പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ ദൗര്‍ബല്യങ്ങള്‍ ഇന്നും പഴയ പടി തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ബാഹ്യമോടികളിലാണ് പലപ്പോഴും കണ്ണും ഹൃദയവും ഉടക്കിപ്പോകുന്നത്, ആന്തരികതയിലല്ല. പാലസ്തീനായിലെ ഫരിസേയര്‍ക്കും നിയമപണ്ഡിതര്‍ക്കും പറ്റിയ അബദ്ധമിതായിരുന്നു. അവരുടെ സ്ഥാനങ്ങള്‍ പുതിയ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ കൈയടക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നു മാത്രം. ഇവിടെ സ്റ്റേജും നടന്മാരുമെ മാറിയിട്ടുള്ളൂ, കഥയും റോളുകളും മാറിയിട്ടില്ല.”

ശിഷ്യനെ ആനന്ദകരമായ അത്ഭുതത്തിലേക്കു നയിച്ചത് പെസഹാ വ്യാഴാഴ്ചത്തെ ഫ്രാന്‍സീസിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രസംഗമായിരുന്നു. സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ബസിലിക്കായില്‍ വച്ചുള്ള ‘ക്രിസം കുര്‍ബാന’യായിരുന്നു അവസരം. കൂദാശാപരികര്‍മ്മത്തിനുള്ള സൈത്തെന്ന തിരുതൈലം റോമാ മെത്രാന്‍ വെഞ്ചരിച്ചുകൊടുക്കുന്ന മുഹൂര്‍ത്തം. പൗരോഹിത്യവും അഭി ഷേകവുമായിരുന്നു പ്രധാന പ്രമേയങ്ങള്‍.

പുരോഹിതാഭിഷേകത്തിനായി അഹറോന്റെ തലയില്‍ ഒഴിച്ച തൈലത്തെക്കുറിച്ച് പാപ്പാ പറഞ്ഞു: “വിലയേറിയ സുഗന്ധ തൈലം അഭിഷേകത്തിലൂടെ അഹറോന് പരിമളം പകരുന്നു എന്നു മാത്രമല്ല; അഭിഷേകതൈലം അരികുകളിലേക്കു ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നു. അഭിഷേക തൈലം അരികുകളിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങാനുള്ളതാണ്. അതായത്, പൗരോഹിത്യാഭി ഷേകം അരികുകളിലുള്ള ദരിദ്രര്‍ക്കും ജയില്‍പുള്ളികള്‍ക്കും രോഗികള്‍ക്കും ദുഃഖിതര്‍ക്കും ഒറ്റപ്പെട്ടവര്‍ക്കും വേദിയാണ്. നമ്മുടെ പൗരോഹിത്യം നമ്മെ സുഗന്ധപൂരിതരാക്കാന്‍വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതല്ല. മറിച്ച്, നമ്മള്‍ ദൈവത്തിന്റെ ചെറിയവര്‍ക്കുവേണ്ടിയിട്ടാണ് അഭിഷിക്തരായിരിക്കുന്നത്.”

എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം ഒരു നല്ല പുരോഹിതനെ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാമെന്നു വിശദീകരിച്ചു. വിശദീകരണത്തിന്റെ പ്രായോഗികതയായിരുന്നു ശിഷ്യനെ ആവേശഭരിതനാക്കിയത്: “ദൈവജനം അഭിഷിക്തരാകുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നു നോക്കിയാല്‍ ഒരു നല്ല പുരോഹിതനെ തിരിച്ചറിയാം. നിങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷ സ്വീകരിക്കുന്നവര്‍ സന്തോഷത്തിന്റെ ആത്മ തൈലത്താല്‍ അഭിഷിക്തരാകുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ നല്ല വൈദികരാണ്. നിങ്ങളുടെ വചന പ്രഘോഷണം കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ പ്രത്യാശാഭരിതരാകുകയാണെങ്കില്‍ അവര്‍ അഭിഷിക്തരാകുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അവരുടെ സങ്കടങ്ങളും, പ്രതിസന്ധികളും, ദുഃഖങ്ങളും, ഭാരങ്ങളും ദൈവകരങ്ങളിലേക്ക് സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അവര്‍ക്ക് തോന്നുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിക്കുന്ന കുര്‍ബാനയിലൂടെ അവര്‍ അഭിഷിക്തരാകുകയാണ്.”

അതിനാല്‍ സ്വയം ഉള്‍വലിയാതെ സമൂഹത്തിന്റെ അതിരുകളിലേക്കും പുറമ്പോക്കുകളിലേക്കും ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാനാണ് മാര്‍പ്പാപ്പാ പുരോഹിതരെ ആഹ്വാനം ചെയ്തത്ത. കാരണം, അതിരുകളിലാണ് സഹനവും രക്തം ചിന്തലുമുള്ളത്; അവിടെയാണ് അന്ധരും ജയില്‍പുള്ളികളുമുള്ളത്; അവിടെയാണ് പാപികളും ദുര്‍മാര്‍ഗ്ഗികളും ഉള്ളത്. പുരോഹിതാഭിഷേകത്തിന്റെ രക്ഷാകരശക്തി അനുഭവിക്കണമെങ്കില്‍ അവര്‍ അതിരുകളിലേക്ക് തന്നെ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവര്‍ത്തിച്ചു. അവസാനം അேദ്ദഹം പ്രയോഗിച്ച ഭാഷാബിംബം ശിഷ്യന്റെ മനസ്സില്‍ തറച്ചുനിന്നു: “ആട്ടിന്‍ചൂര് മണക്കുന്ന ഇടയരായി മാറണം വൈദികര്‍. അവരാണ് അഭിഷിക്തര്‍.” ദൈവജനത്തിന്റെ കണ്ണീരും കഠിനാധ്വാനവും, ദാരിദ്ര്യവും രോഗവും, പാപവും തിന്മയും പകരുന്ന ആട്ടിന്‍ചൂരിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ബസിലിക്കാ വിട്ടു പോരുമ്പോഴും ശിഷ്യന്റെ ചിന്ത.

അത്തരമൊരു വൈദികനെ അനുകരണീയനായി അവതരിപ്പിക്കാനും ഫ്രാന്‍സീസ് പാപ്പാ ശ്രമിച്ചു. വിശുദ്ധ അമ്മയുടെ പള്ളിയിലായിരുന്നു കുര്‍ബാന. കുര്‍ബാന കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, ഇടവകക്കാരും തീര്‍ത്ഥാടകരുമായ സമൂഹത്തോടായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കൊരു വൈദികനെ പരിചയപ്പെടുത്തുകയാണ്. അദ്ദേഹം വളരെ അകലെ നിന്നാണ് വരുന്നത് – ഉറുഗ്വോയില്‍ നിന്ന്.” അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം അച്ചനെ വിളിച്ചു: “ഗോണ്‍സാലോ, മുന്നോട്ട് വന്ന് എല്ലാരേയും ഒന്ന് പരിചയപ്പെട്ടേ.” പത്തുമുപ്പത്തിയഞ്ചു വയസ്സുള്ള ചെറുപ്പക്കാരനായ ഒരു വൈദികന്‍ എഴുന്നേറ്റുവന്നു. അദ്ദേഹത്തെ തൊട്ടടുത്ത് പിടിച്ചു നിര്‍ത്തിയിട്ട് പാപ്പാ തുടര്‍ന്നു: “തെരുവുകുട്ടികളേയും മയക്കുമരുന്നിന് അടിമകളായവരേയുമാണ് അച്ചന്‍ നോക്കുന്നത്. അവര്‍ക്കായി അച്ചന്‍ ഒരു സ്കൂള്‍ തുടങ്ങി. അവര്‍ അവിടെ പഠിക്കുകയും ചെറിയ ജോലികള്‍ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ യേശുവിനെ അവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അച്ചന്‍ കടത്തി വിടുകയാണ്. പക്ഷേ, അച്ചന്‍ എങ്ങനെയാണ് ഇവിടെയെത്തിയതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല; (നര്‍മ്മത്തോടെ) അത് ഞാന്‍ പിന്നീട് കണ്ടു പിടിച്ചോളാം. നമുക്ക് അച്ചനെ അഭിനന്ദിക്കാം.” എല്ലാവരും ദീര്‍ഘമായി കൈയ്യടിക്കുന്നു. “നമുക്ക് അച്ചനുവേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം.”

ക്രിസ്തുവിനെ പകര്‍ന്നു കൊടുക്കുന്ന കാര്യം ഫ്രാന്‍സീസ് പിതാവ് ആദ്യം പറഞ്ഞത് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ പിറ്റേദിവസമാണ്, കര്‍ദ്ദിനാളന്മാരുമായി സിസ്റ്റൈന്‍ ചാപ്പലില്‍ കുര്‍ബാന ചൊല്ലിയപ്പോള്‍. അന്നത്തെ സുവിശേഷം പത്രോസ് യേശുവിനെ ക്രിസ്തുവായി തിരിച്ചറിയുന്നതും തുടര്‍ന്നുള്ള സംഭ വങ്ങളുമായിരുന്നു. അതിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് പാപ്പാ പറഞ്ഞു: “യേശുവിനെ ക്രിസ്തുവായി ഏറ്റുപറഞ്ഞ പത്രോസ് ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നു. ഞാന്‍ നിന്നെ അനുഗമിക്കാം. പക്ഷേ നമുക്ക് ആ കുരിശങ്ങ് ഒഴിവാക്കിയേക്കാം. കാരണം, കുരിശ് അത്രയങ്ങ് ശരിയാകില്ല. മറ്റെന്ത് വേണമെങ്കിലും ആകാം. പക്ഷേ, നമുക്ക് ആ കുരിശ് ഒഴിവാക്കണം.” എന്നിട്ട് ആനുകാലിക ജീവിതത്തിലേക്ക് അതിന്റെ പാഠം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് കര്‍ദ്ദിനാളന്മാരോടായി പറഞ്ഞു: “കുരിശ് ഒഴിവാക്കി നാം ജീവിതത്തില്‍ മുന്നേറിയാല്‍, കുരിശില്ലാതെ നാം കെട്ടിപ്പടുത്താല്‍, കുരിശില്ലാത്ത ക്രിസ്തുവിനെ നാം പ്രഘോഷിച്ചാല്‍, നാം ക്രിസ്തു ശിഷ്യരാകുകയില്ല. വെറും ലൗകികരാകുകയേയുള്ളൂ. നമ്മള്‍ അച്ചന്മാരും മെത്രാന്മാരും കര്‍ദ്ദിനാളന്മാരും മാര്‍പ്പാപ്പാമാരും ആയെന്നിരിക്കും. എന്നാലും, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യരാകുകയില്ല.”

ഏപ്രില്‍ 7 ന് ലാറ്ററന്‍ ബസിലിക്കായില്‍ വച്ചുള്ള പ്രസംഗത്തില്‍ ഇതിനു പൂരകമായൊരു കാര്യം കൂടി അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു. ശിമയോന്‍ യേശുവിനെ തള്ളിപ്പറയുന്ന ഭാഗമായിരുന്നു സുവിശേഷ വായന. പത്രോസിന്റെ വിളിയിലാണ് പാപ്പാ തുടങ്ങിയത്: “യേശുവിന്റെ കൂടെ നില്ക്കേണ്ടിയിരുന്ന നിര്‍ണ്ണായക അവസരത്തിലാണ് പത്രോസ് യേശുവിനെ നിഷേധിച്ചു പറഞ്ഞത്. അവന്‍ അവന്റെ വീഴ്ചയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പതിക്കുമ്പോഴാണ്, യേശുവിന്റെ സൗമ്യമായ കണ്ണുകള്‍ അവനെ തേടിയെത്തുന്നത്. മൗനമായി അവനോടു പറഞ്ഞു, “നിന്റെ ബലഹീനതയെ നീ ഭയപ്പെടേണ്ട, എങ്കില്‍ ശരണപ്പെട്ടാല്‍ മാത്രം മതി.” എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു: “നമ്മുടെ ബലഹീനതയോട് കാരുണ്യത്തോടും ക്ഷമയോടും കൂടെയാണ് തമ്പുരാന്‍ പ്രതികരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെയും ശരണത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനം ഇതാണ്. നമ്മുടെ ബലഹീനതയും ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമയും തമ്മിലുള്ള തുടര്‍സംഭാഷണമാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം.”

 

Share this article ->Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

അഭിപ്രായങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്താം

വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ താഴെ എഴുതാവുന്നതാണ്. ദയവായി അവഹേളനപരവും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്ക് marpapa.com ഉത്തരവാദിയായിരിക്കില്ല.

മലയാളത്തില്‍ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്താന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

Loading Facebook Comments ...

4 thoughts on “പാപ്പായുടെ പ്രകടന പത്രിക

  1. “കുരിശ് ഒഴിവാക്കി നാം ജീവിതത്തില്‍ മുന്നേറിയാല്‍, കുരിശില്ലാതെ നാം കെട്ടിപ്പടുത്താല്‍, കുരിശില്ലാത്ത ക്രിസ്തുവിനെ നാം പ്രഘോഷിച്ചാല്‍, നാം ക്രിസ്തു ശിഷ്യരാകുകയില്ല. വെറും ലൗകികരാകുകയേയുള്ളൂ. നമ്മള്‍ അച്ചന്മാരും മെത്രാന്മാരും കര്‍ദ്ദിനാളന്മാരും മാര്‍പ്പാപ്പാമാരും ആയെന്നിരിക്കും. എന്നാലും, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യരാകുകയില്ല

  2. Really very inspiring words which enables in our daily life.As i was reading through these sermons of POPE FRANCIS i am touched very deeply .Thanks lot.

  3. No Words to express..‼

    The interpretation that our dear papa has given to semon’s denial is amazing:

    ശിമയോന്‍ യേശുവിനെ തള്ളിപ്പറയുന്ന ഭാഗമായിരുന്നു സുവിശേഷ വായന. പത്രോസിന്റെ വിളിയിലാണ് പാപ്പാ തുടങ്ങിയത്: “യേശുവിന്റെ കൂടെ നില്ക്കേണ്ടിയിരുന്ന നിര്‍ണ്ണായക അവസരത്തിലാണ് പത്രോസ് യേശുവിനെ നിഷേധിച്ചു പറഞ്ഞത്. അവന്‍ അവന്റെ വീഴ്ചയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പതിക്കുമ്പോഴാണ്, യേശുവിന്റെ സൗമ്യമായ കണ്ണുകള്‍ അവനെ തേടിയെത്തുന്നത്. മൗനമായി അവനോടു പറഞ്ഞു, “നിന്റെ ബലഹീനതയെ നീ ഭയപ്പെടേണ്ട, എങ്കില്‍ ശരണപ്പെട്ടാല്‍ മാത്രം മതി.” എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു: “നമ്മുടെ ബലഹീനതയോട് കാരുണ്യത്തോടും ക്ഷമയോടും കൂടെയാണ് തമ്പുരാന്‍ പ്രതികരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെയും ശരണത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനം ഇതാണ്. നമ്മുടെ ബലഹീനതയും ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമയും തമ്മിലുള്ള തുടര്‍സംഭാഷണമാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

13 + 1 =