ആര്‍ദ്രതയെ ഒരിക്കലും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല

andrea tornielli
Share this article ->Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

വിവര്‍ത്തനം: അഭിലാഷ് ഫ്രേസര്‍

2013 ലെ ക്രിസ്മസിന് തൊട്ടു മുമ്പ് ലാ സ്റ്റാമ്പാ പത്രത്തിന്റെ ലേഖകന്‍ അന്ത്രയാ ടോര്‍ണിയേലി ഫ്രാന്‍സീസ് പാപ്പായുമായി നടത്തിയ അഭിമുഖം. ഡിസംബര്‍ 15 നാണ് ലാ സ്റ്റാമ്പാ ഈ അഭിമുഖം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. ക്രിസ്മസിനെക്കുറിച്ച്, ലോകം അനുഭവിക്കുന്ന വിശപ്പിനെക്കുറിച്ച്, കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സഹനങ്ങളെക്കുറിച്ച്, റോമന്‍ കൂരിയയുടെ നവീകരണത്തെക്കുറിച്ച്, സമീപസ്ഥമായ വിശുദ്ധനാട് സന്ദര്‍നത്തെക്കുറിച്ച്… പാപ്പാ ഹൃദയം തുറക്കുന്ന അപൂര്‍വ അഭിമുഖം!

“എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ക്രിസ്മസ് എന്നത് പ്രത്യാശയും ആര്‍ദ്രതയുമാണ്…” റോമിലെ ബിഷപ് പദവി ഏറ്റെടുത്ത ശേഷം ആഘോഷിക്കുന്ന തന്റെ പ്രഥമ ക്രിസ്മസിനെക്കുറിച്ച് ഫ്രാന്‍സീസ് പാപ്പാ ‘ലാ സ്റ്റംപ’യോടും ‘വത്തിക്കാന്‍ ഇന്‍സൈഡറി’നോടും മനസു തുറക്കുന്നു.

വത്തിക്കാനിലെ കാസ സാന്തമാര്‍ത്ത. ഡിസംബര്‍ 10 ചൊവ്വാഴ്ച സമയം 12.50 മദ്ധ്യാഹ്നം. അത്താഴമുറിയോടു ചേര്‍ന്നുള്ള മറ്റൊരു മുറിയില്‍ പാപ്പാ ഞങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്ത് ഇരുത്തുന്നു. ഒന്നര മണിക്കൂര്‍ നീണ്ടു നിന്ന ഹൃദയസംവാദം. ആ അഭിമുഖത്തിനിടെ രണ്ടു തവണ, സദാ പ്രശാന്തമായ ആ മുഖത്ത് കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ പടരുന്നത് ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു. നിഷ്കളങ്കരായ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സഹനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ലോകത്തിലെ വിശപ്പിനെക്കുറിച്ചും സംസാരിച്ച സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍. മറ്റു ക്രിസ്തീയ വിഭാഗങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചും, മതപീഡനങ്ങളില്‍ തങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന രക്തത്താലുള്ള സഭൈക്യത്തെക്കുറിച്ചും, അടുത്ത സിനഡില്‍ പ്രതിപാദ്യവിഷയമാകുന്ന കുടുംബം എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചും, തന്നെ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് എന്നു മുദ്രകുത്തിയ അമേരിക്കന്‍ മതവലതുപക്ഷവാദികളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചു.

ക്രിസ്മസ് അങ്ങേയ്ക്ക് എന്താണ്?

എനിക്കത് യേശുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന അവസരമാണ്. ദൈവം എന്നും തന്റെ ജനത്തെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവരെ അവിടുന്ന് നയിച്ചു. പരിപാലിച്ചു; എപ്പോഴും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് വാഗ്ദാനവും നല്‍കി. നിയമാവര്‍ത്തന പുസ്തകം പറയുന്നത് ദൈവം നമ്മോടൊപ്പം നടക്കുന്നവനാണ് എന്നാണ്. കുഞ്ഞിന്റെ കൈകളില്‍ പിതാവ് പിടിക്കുന്നതുപോലെ അവിടുന്ന് നമ്മുടെ കരം പിടിക്കുന്നു. അത് എത്ര മനോഹരമാണത്.

ക്രിസ്മസ് ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ കണ്ടു മുട്ടുന്ന അനുഭവമാണ്. അതൊരു സമാശ്വാസം കൂടിയാണ്. പാതിരാകുര്‍ബാനയ്ക്കു ശേഷം പലതവണ പുലരിക്കുര്‍ബാനവരെയുള്ള സമയത്ത് ഒരു മണിക്കൂറോളം തനിയെ ഞാന്‍ ചാപ്പലില്‍ ചെലവഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ അവസരങ്ങളിലെല്ലാം ആഴമായ ഒരു സമാധാനവും ആശ്വാസവും എനിക്ക് അനു-ഭ-വ-പ്പെ-ട്ടി-ട്ടുണ്ട്. ഞാന്‍ ഒരു രാത്രി പ്രത്യേകമായി ഓര്‍ക്കുന്നു. നില്‍ക്കുന്നു. റോമിലെ അഭയാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കായുള്ള അസ്താലി ഭവനത്തില്‍ വച്ചായിരുന്നു അത്. 1974 ലെ ഒരു ക്രിസ്മസ് രാത്രിയാണെന്നാണ് തോന്നുന്നത്. എനിക്ക് എന്നും ക്രിസ്മസ്  ‘ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സന്ദര്‍ശിച്ച ദിനത്തിന്റെ’ ധ്യാനാത്മകമായ ഓര്‍മയാണ്.

ഇന്നത്തെ ലോകത്തിന് ക്രിസ്മസ് നല്‍കുന്ന സന്ദേശമെന്താണ്?

ക്രിസ്മസ് ആര്‍ദ്രതയെയും പ്രത്യാശയെയും കുറിച്ച് നമ്മോട് പറയുന്നു. നമ്മെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍ ദൈവം രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍ പറയുന്നു. ഒന്നാമത്തേത്: “പ്രത്യാശ ഉള്ളവരാകുക.” ദൈവം എല്ലായ്പ്പോഴും വാതിലുകള്‍ തുറന്നിടുന്നു. ഒരിക്കലും അവിടുന്ന് അവ അടയ്ക്കുന്നില്ല. നമുക്കായി വാതിലുകള്‍ തുറന്നിടുന്ന പിതാവാണ് അവിടുന്ന്.

അവിടുന്ന് പറയുന്ന രണ്ടാമത്തെ കാര്യം ഇതാണ്: “ഒരിക്കലും ആര്‍ദ്രതയെ ഭയപ്പെടാതിരിക്കുക.” പ്രത്യാശയും കരു-ണയും വിസ്മരിച്ചു കളഞ്ഞപ്പോഴൊക്കെ ക്രൈസ്തവ സമൂഹം തണുത്തു മരവിച്ച ഒരു സഭയായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. അതിന് ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സിദ്ധാന്തങ്ങളും ലൗകിക മനോഭാവവും അതിനെ പിന്നിലേക്കു വലിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്നാല്‍ ദൈവത്തിന്റെ ലാളിത്യം നമ്മളോടു പറയുന്നു: “മുന്നോട്ടു പോവുക. നിങ്ങളെ താലോലിക്കുന്ന പിതാവാണ് ഞാന്‍.” ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്കു പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെടുകയും മറ്റുള്ളവരെ ആര്‍ദ്രമായി തലോടാനും സ്നേഹാര്‍ദ്രമായി ആലിംഗനം ചെയ്യാനുമുള്ള കഴിവ് നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ ഓര്‍ത്ത് ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നു. ഇതുകൊണ്ടാകണം, ഭാവിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ പലപ്പോഴും കുഞ്ഞുങ്ങളും വൃദ്ധരും എന്റെ സംഭാഷണങ്ങളില്‍ മുഖ്യവിഷയമാകുന്നത്. അവരാണന്നോ ഏറ്റവും നിരാലംബരായ കൂട്ടര്‍.

എന്റെ പൗരോഹിത്യ ജീവിതത്തിലുടനീളം ഇടവകകളില്‍ പോകുമ്പോഴൊക്കെ, ഈ ആര്‍ദ്രത പകരാന്‍ ഞാന്‍ കഴിവതും ശ്രമിമിച്ചിട്ടുണ്ട് – പ്രത്യേകിച്ച് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും വൃദ്ധര്‍ക്കും. അതെനിക്ക് തന്നെ നന്മയേ വരുത്തിയിട്ടുള്ളൂ. ദൈവത്തിന് നമ്മോടുള്ള ആര്‍ദ്രതയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാന്‍ അതെന്നെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.

അപരിമേയനും സര്‍വശക്തനുമായി ദൈവത്തിന് എങ്ങനെ ഇത്ര ചെറുതാകാന്‍ സാധിക്കും?

ഗ്രീക്ക് പിതാക്കന്മാര്‍ ഇതിനെ ‘Syncatabasis’ അഥവാ ‘സ്വയം ശൂന്യവല്‍ക്കരണം’ എന്നു വിളിച്ചു. ദൈവം നമ്മുടെ നിലയിലേക്ക് താഴ്ന്നിറങ്ങി വരിക. അത് ദൈവികമായൊരു രഹസ്യമാണ്. ജോണ്‍ പോള്‍ രണ്ടാമന്‍ 2000 ല്‍ ബെത്ലെഹേമില്‍ വച്ചു പറഞ്ഞു: അപ്പനെയും അമ്മയെയും പൂര്‍ണമായി ആശ്രയിക്കേണ്ട വിധത്തില്‍ ദൈവം ഒരു കുഞ്ഞായിത്തീര്‍ന്നു. അതിനാലാണ് ക്രിസ്മസ് ഇത്രമാത്രം ആനന്ദഹേതുവാകുന്നത്. ഇനിമേല്‍ നമ്മള്‍ തനിച്ചാണെന്നു ഒരിക്കലും നമുക്ക് തോന്നുകയില്ല. നമ്മുടെ കൂടെയായിരിക്കാന്‍ ദൈവം ഇറങ്ങി വന്നിരിക്കുന്നു. യേശു നമ്മില്‍ ഒരുവനായി മാറി; നമുക്കുവേണ്ടി അവന്‍ കുരിശില്‍ ഒരു കുറ്റവാളിയുടെ നിന്ദ്യമായ മരണം വരിച്ചു.

പലപ്പോഴും മധുരം പുരട്ടിയ ഒരു യക്ഷിക്കഥപോലെയാണ് ക്രിസ്മസ് ഇന്ന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാല്‍ തീവ്രദുഃഖങ്ങളുടെയും യാതനകളുടെയും ലോകത്തേക്കാണ് ദൈവം പിറന്നു വീഴുന്നത്.

സുവിശേഷങ്ങളില്‍ നമ്മോടു പ്രഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന ക്രിസ്മസ് സന്ദേശം ആനന്ദത്തിന്റേതാണ്. സന്തോഷകരമായ ഒരു സംഭവമാണ് സുവിശേഷകര്‍ നമുക്കായി വിവരിച്ചു തരുന്നത്. അനീതി നിറഞ്ഞ ലോകത്തെക്കുറിച്ചും അത്തരം ലോകത്തില്‍ ദൈവം എങ്ങനെ പിറന്നുവെന്നും അവര്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നില്ല. അതൊക്കെ നമ്മുടെ വിചിന്തനങ്ങളില്‍ നിന്നുണ്ടായവയാണ്.

(ആദ്യത്തെ) ക്രിസ്മസ് സാമൂഹ്യതിന്മകളുടെയും ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെയും മേലുള്ള ഒരു വിധി പ്രസ്താവനയായിരുന്നില്ല. മറിച്ച് അത് ആനന്ദത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. ബാക്കിയുള്ളതെല്ലാം പിന്നീടുള്ള നമ്മുടെ അനുമാനങ്ങളാണ്. ചിലതെല്ലാം ശരിയാണ്. ചിലതില്‍ സത്യത്തിന്റെ അംശം പിന്നെയും കുറവാണ്. പിന്നെയും ചിലത് വെറും സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്.

ക്രിസ്മസ് ആനന്ദമാണ്, ആത്മീയ ആനന്ദം, ദൈവത്തിന്റെ ആനന്ദം, പ്രകാശത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും ആന്തരികാനന്ദം. ഈ ആനന്ദം അനുഭവിക്കാനോ മനസ്സിലാക്കാനോ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലാണ് നിങ്ങളെങ്കില്‍ ഈ തിരുനാള്‍ വെറും ലൗകിക സന്തോഷമായി ചുരുങ്ങും. എന്നാല്‍ ആന്തരികാനന്ദവും ലൗകിക സന്തോഷവും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

സംഘര്‍ഷവും യുദ്ധവും അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഈ ലോകത്തില്‍ അങ്ങയുടെ ആദ്യ ക്രിസ്മസാണിത്…

“ഒരാള്‍ക്ക് സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു സമ്മാനം ദൈവം ഒരിക്കലും അയാള്‍ക്കു നല്‍കുന്നില്ല. അവിടുന്ന് നമുക്കായി ക്രിസ്മസ് എന്ന സമ്മാനം നല്‍കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനു കാരണം അത് മനസ്സിലാക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും നമുക്കെല്ലാം കഴിവുള്ളതിനാലാണ്. എല്ലാവര്‍ക്കുമെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പരമ വിശുദ്ധര്‍ മുതല്‍ മഹാപാപികള്‍വരെ. ഏറ്റവും നിര്‍മലര്‍ മുതല്‍ ഏറ്റവും മലിനരായവര്‍ വരെ. തിന്മനിറഞ്ഞ ഒരാള്‍ക്ക് പോലും ഇതിനുള്ള കഴിവുണ്ട്.

സംഘര്‍ഷഭരിതമായ ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ഈ ക്രിസ്മസ് ദൈവത്തിന്റെ ഒരു വിളികൂടിയാണ്. നിങ്ങള്‍ ക്രിസ്തുവിനെ സമ്മാനമായി സ്വീകരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുണ്ടോ? അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ സമ്മാനമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

യുദ്ധകലുഷിതമായ ഈ ലോകത്തില്‍ ദൈവത്തിന്റെ ദീര്‍ഘശാന്തതയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാന്‍ ഈ ക്രിസ്മസ് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ബൈബിള്‍ വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്, ദൈവത്തിന്റെ പരമമായ ഗുണം അവിടുന്ന് സ്നേഹമാണെന്നതാണ്. അവിടുന്ന് നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഒരിക്കലും മടുക്കാതെ നമുക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

അവിടുന്ന് നമുക്ക് സമ്മാനം നല്‍കുന്നു, എന്നിട്ട് നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതത്തില്‍ ഇത് സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. അവിടുത്തെ സമ്മാനം അവഗണിക്കുണ്ട ആളുകളുണ്ട്. എന്നാല്‍ അവിടുന്ന് ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്മസ് രാവിന്റെ ശാന്തസൗമ്യത ദൈവം നമ്മോട് കാണിക്കുന്ന ദീര്‍ഘക്ഷമയുടെ പ്രതിഫലനമാണ്.

ഈ വരുന്ന ജനുവരിയില്‍ പോള്‍ ആറാമന്‍ പാപ്പായുടെ വിശുദ്ധനാട് സന്ദര്‍ശനത്തിന്റെ 50-ാം വാര്‍ഷികമാണ്. അങ്ങ് പോകുന്നുണ്ടോ?

ക്രിസ്മസ് നമ്മില്‍ ബത്ലെഹേമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മയുണര്‍ത്തുന്നു. യേശു ജീവിച്ച വിശുദ്ധനാട്ടിലെ വളരെ പ്രധാന സ്ഥലമാണ് ബെത്ലഹേം. ക്രിസ്മസ് രാത്രിയില്‍ അവിടെ, കഷ്ടാനുഭവങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ജീവിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച്, പലവിധ കാരണങ്ങളാല്‍ ആ ഭൂമി വിട്ടു പോകേണ്ടി വന്നവരെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ബെത്ലഹേം ബത്ലെഹേം തന്നെയാണ്. ഒരു നിശ്ചിത സമയത്ത് നിശ്ചിതമായ ഒരു സ്ഥലത്ത് ദൈവം വന്നു. ബെത്ലഹേത്താണ് ദൈവത്തിന്റെ ആര്‍ദ്രതയും കൃപയും പ്രത്യക്ഷമായത്. വിശുദ്ധനാടിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതെ നമുക്ക് ക്രിസ്മസിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതിരിക്കാന്‍ ആവില്ല. 50 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് അവിടം സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ പോള്‍ ആറാമന്‍ ധൈര്യം കാണിച്ചു. അത് അവിടേക്കുള്ള പേപ്പല്‍ സന്ദര്‍ശന യാത്രകളുടെ ആരംഭം കുറിച്ചു. എനിക്കും അവിടെ പോകാന്‍ ആഗ്രഹമുണ്ട്. കോണ്‍സ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ പാത്രിയര്‍ക്കീസായ എന്റെ സഹോദരന്‍ ബര്‍ത്തലോമിയയെ കാണാന്‍, അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഈ 50-ാം വാര്‍ഷികം ആഘോഷിക്കാന്‍. അതുവഴി 1964 ല്‍ പോപ്പ് മോന്തീനിയും ജറുസലേമിലെ അത്തനഗോറസും തമ്മില്‍ നടന്ന പവിത്രസൗഹൃദം പുതുക്കാന്‍. ഞങ്ങളതിനായി ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ഗുരുതരമായി രോഗം ബാധിച്ച പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളുമായി പലതവണ അങ്ങ് കൂടിക്കാഴ്ച്ച നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. നിഷ്ക്കളങ്കരുടെ സഹനത്തെക്കുറിച്ച് അങ്ങേയ്ക്ക് എന്താണ് പറയാനുള്ളത്?

എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ മാര്‍ഗ ദര്‍ശികളിലൊരാള്‍ ദോസ്തോയെവ്സ്കിയാണ്. “എന്തുകൊണ്ടാണ് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ സഹിക്കുന്നത്?” എന്നുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചോദ്യം എന്റെ ഹൃദയത്തെ പിടിച്ചുലച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന് യാതൊരു ഉത്തരവുമില്ല.

എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന ഒരു ചിത്രമുണ്ട് ഒരു കുഞ്ഞിന് തന്റെ ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ചിലതെല്ലാം അവനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. അപ്പോള്‍ മാതാപിതാക്കളോട് ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. അത്  ‘ചോദ്യങ്ങളുടെ’ പ്രായമാണ്. എന്നാല്‍, അവന്‍ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചിട്ട് അതിന്റെ മുഴുവന്‍ ഉത്തരത്തിനായി അവന്‍ കാത്ത് നില്‍ക്കുന്നില്ല. ചോദ്യങ്ങളുടെ ഒരു നിരകൊണ്ട് അവന്‍ നിങ്ങളെ വീര്‍പ്പുമുട്ടിക്കും. ചോദ്യത്തിനുള്ള വിശദീകരണത്തേക്കാള്‍ ഉപരിയായി, അവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ സമാശ്വാസകരമായ ഒരു നോട്ടവും ശ്രദ്ധയുമാണ് അവന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

സഹിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനെ ഞാന്‍ കാണുമ്പോള്‍  ‘എന്തുകൊണ്ട്?’ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥന മാത്രമാണ് എന്റെ മനസ്സില്‍ വരുന്നത്. “ഇതെന്തുകൊണ്ട് ദൈവമേ?” അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഒരു വിശദീകരണവും നല്‍കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ അവിടുന്നെന്നെ കരുണയോടെ നോക്കുന്നത് എനിക്ക് അനുഭവവേദ്യമാകുന്നുണ്ട്. അപ്പോള്‍ എനിക്കു പറയാം: “എന്തുകൊണ്ടാണിതെന്ന് അങ്ങേയ്ക്കറിയാം. എനിക്കറിയില്ല. നീയെന്നോട് പറയുകയുമില്ല. എന്നാല്‍ നീയെന്നെ തൃക്കണ്‍പാര്‍ത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ അങ്ങില്‍ ശരണം വയ്ക്കുന്നു, കര്‍ത്താവേ. നിന്റെ കരുണാകടാക്ഷത്തില്‍ ഞാനാശ്രയം വയ്ക്കുന്നു.”

വിശപ്പു മൂലം കഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ ദുരിതവും നമുക്ക് മറക്കാനാവില്ല?

“ബാക്കിവരുകയും വലിച്ചെറിയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഭക്ഷണം കൊണ്ട് നമുക്ക് എത്രയോ പേരുടെ വിശപ്പടക്കാന്‍ കഴിയും. ഭക്ഷണം പാഴാക്കുന്നതു നിര്‍ത്തുകയും അത് റീസൈക്കിള്‍ ചെയ്ത് ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ ലോകത്തിലെ വിശപ്പ് മുഴുവന്‍ മാറ്റാന്‍ കഴിയും. ഒരു കണക്ക് എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു. ഓരോ ദിവസവും ലോകമെമ്പാടുമായി പതിനായിരം കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ മരിക്കുന്നുവെന്ന്!

വിശപ്പു കരയുന്ന അനേകം കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ ബുധനാഴ്ചയിലെ പൊതുജന കൂടിക്കാഴ്ചയില്‍ ഒരു സംഭവമുണ്ടായി. ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ മാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് യുവതിയായ ഒരമ്മ അതിര്‍വേലികളുടെ ചാരത്തു നിന്നിരുന്നു. ഞാന്‍ അതുവഴി കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞ് വാവിട്ടു കരയുകയായിരുന്നു. അമ്മ അതിനെ തലോലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ അവളോട് പറഞ്ഞു: “”ഭവതീ, കുഞ്ഞിന് വിശക്കുന്നുണ്ടെന്നുതോന്നുന്നു.”

“ഉവ്വ്,” അവള്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“എങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കൂ,” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

പൊതുസ്ഥലത്തുവച്ച് മുലകൊടുക്കുന്നതിനുള്ള ലജ്ജ കൊണ്ടാണ് അവള്‍ അതിന് മടിച്ചത്.

ഇതുതന്നെയാണ് എനിക്കു ഈ മനുഷ്യകുലത്തിനോടു മുഴുവനും പറയാനുള്ളത്: “എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷിക്കാന്‍ കൊടുക്കൂ!”

കുഞ്ഞിനു കൊടുക്കാന്‍ ആ അമ്മയ്ക്കു മുലപാലുണ്ടായിരുന്നു. അതുപോലെ ലോകത്തിലുള്ള എല്ലാവരെയും ഊട്ടാന്‍ ആവശ്യമായ ഭക്ഷണം നമ്മുടെ പക്കലുണ്ട്. ജീവകാരുണ്യസംഘടനകളുമായി ചേര്‍ന്ന് നാം പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയാണെങ്കില്‍, ഇനി ഭക്ഷണം പാഴാക്കുകയിന്നെന്ന് ഒരുമിച്ച് തീരുമാനമെടുത്ത് ആവശ്യക്കാര്‍ക്കായി അത് അയച്ചു കൊടുക്കുമെങ്കില്‍, ലോകത്തിലെ വിശപ്പ് എന്ന പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരം കാണുവാന്‍ നമുക്ക് കഴിയും. ആ അമ്മയോട് പറഞ്ഞത് വീണ്ടും മനുഷ്യകുലത്തോടായി ആവര്‍ത്തിച്ചു പറയാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു: “വിശക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം നല്‍കുക! കര്‍ത്താവിന്റെ തിരുപ്പിറവിയുടെ പ്രത്യാശയും ആര്‍ദ്രതയും നമ്മുടെ നിസംഗതയെ തുടച്ചു നീക്കട്ടെ.

‘സുവിശേഷത്തിന്റെ സന്തോഷ’ത്തിലെ ചില ഖണ്ഡികകള്‍ തീവ്രപാരമ്പര്യവാദികളുടെ വിമര്‍ശനത്തിന് ഇരയായി. അങ്ങ്  ‘മാര്‍ക്സിസ്റ്റ്’ എന്നു മുദ്ര കുത്തപ്പെടുമ്പോള്‍ അങ്ങേയ്ക്ക് എന്തു തോന്നുന്നു?

മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തം തെറ്റാണ്. എന്നാല്‍, എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഞാന്‍ നന്മയുള്ള അനേകം മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകളെ കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എനിക്കു നീരസം തോന്നുന്നില്ല.

പ്രബോധനത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഭാഗം മനുഷ്യകുരുതി നടത്തുന്ന സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശിക്കുന്നിടമാണ്…

തിരുസഭയുടെ സാമൂഹിക പ്രബോധനങ്ങളില്‍ പറയാത്ത യാതൊന്നും ഈ പ്രബോധനത്തിലില്‍. ഒരു സാങ്കേതിക കാഴ്ചപ്പാടില്‍ നിന്നു സംസാരിക്കുകയായിരുന്നില്ല ഞാന്‍. ഇവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു ചിത്രം നല്‍കാനാണ് ഞാന്‍ ഉദ്യമിച്ചത്. ‘നിറഞ്ഞൊഴുകന്ന’ സിദ്ധാന്തങ്ങളുമായി (rickle – down theories)  ബന്ധപ്പെട്ടുമാത്രമാണ് ഞാന്‍ വ്യതിരിക്തമായ ഒരു ചിന്ത നല്‍കിയത്.

അവര്‍ പറയുന്നു, സ്വതന്ത്രവിപണിവഴിയുളവാക്കുന്ന സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച ലോകത്തില്‍ കൂടുതല്‍ നീതിയും സമത്വവും കൊണ്ടുവരുമെന്ന്. ഗ്ലാസ് നിറയുമ്പോള്‍ അത് തുളുമ്പി ഒഴുകുമെന്നും, താഴെയുള്ള പാവങ്ങള്‍ക്ക് ഗുണം ചെയ്യുമെന്നുമായിരുന്നു അവരുടെ വഗ്ദാനം. എന്നാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്നത് എന്താണ്, ഗ്ലാസ് നിറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോള്‍ അത് അത്ഭുതകരമായി വലുതാകുന്നു. പാവങ്ങള്‍ക്കായി ഒന്നും പുറത്തേക്കൊഴുകുന്നില്ല ഇതുമാത്രമാണ് ആ സിദ്ധാന്തത്തെ പറ്റിയുള്ള എന്റെ ഏക പരാമര്‍ശം. ഞാന്‍ വീണ്ടും പറയുന്നു, സാങ്കേതികമായ കാഴ്ചപ്പാടിലല്ല, സഭയുടെ സാമൂഹിക സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിലാണ് ഞാന്‍ സംസാരിച്ചത്. അതിന് ഞാന്‍ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് ആണെന്ന് അര്‍ത്ഥമില്ല.

‘പേപ്പസിയുടെ രൂപാന്തരീകരണം’ അങ്ങ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഓര്‍ത്തഡോക്സ് പാത്രിയര്‍ക്കീസുമാരുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചകളില്‍ നിന്ന് അതിന്റെ നിയതമായ ഒരു പാത ഉരുത്തിരിഞ്ഞോ?

പാപ്പായുടെ പ്രാമുഖ്യം എങ്ങനെ വിനിയോഗിക്കണമെന്ന് ജോണ്‍പോള്‍ രണ്ടാമന്‍ വളരെ വ്യക്തമായി മുന്‍പുതന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇത് സഭൈക്യപരമായ ബന്ധങ്ങളില്‍ മാത്രമല്ല, കൂരിയായും പ്രാദേശിക സഭകളുമായുമുള്ള ബന്ധങ്ങളിലും ഇത് ബാധകമാണ്. ഇക്കഴിഞ്ഞ ഒന്‍പതു മാസങ്ങളില്‍ നിരവധി ഓര്‍ത്തഡോക്സ് സഹോദരന്മാരെ ഞാന്‍ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബര്‍ത്തലോമിയോ, ഹിലാരിയന്‍, ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായ സിസിയൂലസ്, കോപ്റ്റിക്കായ തവാഡ്രോസ് തുടങ്ങിയവര്‍.

അവസാനത്തെയാള്‍ ഒരു മിസ്റ്റിക്കാണ്. അദ്ദേഹം പാദുകങ്ങള്‍ അഴിച്ചു മാറ്റി ചാപ്പലില്‍ പ്രവേശിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കും. അവരുടെ സഹോദരനായാണ് എനിക്ക് സ്വയം അനുഭവപ്പെട്ടത്. അവര്‍ക്ക് അപ്പസ്തോലന്‍മാരുടെ പിന്‍തുടര്‍ച്ചയുണ്ട്. സഹോദരമെത്രാന്‍മാര്‍ എന്ന നിലയിലാണ് ഞാനവരെ സ്വീകരിച്ചത്. ഒരുമിച്ച് ദിവ്യബലി അര്‍പ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് സങ്കടകരമാണ്. എന്നാല്‍ ഇവിടെ സൗഹൃദമുണ്ട്. മുന്നോട്ടുള്ള ഏക വഴി സൗഹൃദത്തിന്റേതാണെന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നു-സൗഹൃദവും ഒരുമിച്ചുള്ള പ്രവര്‍ത്തനവും ഐക്യത്തിനായുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനയും. ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം ആശീര്‍വദിച്ചു. ഒരു സഹോദരന്‍ മറ്റൊരു സഹോദരനെ ആശീര്‍വദിക്കുന്നു. ഒരു സഹോദരന്റെ പേര് പത്രോസ്, മറ്റൊരാള്‍ അന്ത്രയോസ്, പിന്നെ മര്‍ക്കോസ്, തോമസ്…

ക്രിസ്തീയ ഐക്യത്തിന് അങ്ങ് വലിയ പ്രാധാന്യം കല്‍പിക്കുന്നുവോ?

അതേ, എനിക്ക് സഭകളുടെ ഐക്യം വളരെ പ്രാധാനപ്പെട്ടതാണ്. ഇന്ന് രക്തത്തിലുള്ള സഭൈക്യമാണുള്ളത്. ചില രാജ്യങ്ങളില്‍ ഒരു കുരിശു ധരിച്ചതിന്റെയോ ബൈബിള്‍ കൈവശം വച്ചതിന്റെയോ പേരില്‍ ക്രിസ്ത്യാനികളെ കൊല്ലുന്നുണ്ട്. കൊല്ലുന്നതിനു മുമ്പ് അവര്‍ ചോദിക്കാറില്ല, താങ്കള്‍ ആംഗ്ലിക്കനാണോ, ലൂഥറനാണോ, കത്തോലിക്കനാണോ, ഓര്‍ത്തഡോക്സുകാരനാണോ എന്ന്. വിഭിന്ന സഭക്കാരായ അവരുടെ രക്തം കൂടി കലരുന്നു. കൊലപാതകികളുടെ കണ്ണില്‍ നാമെല്ലാം ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ മാത്രമാണ്. അങ്ങനെ നാം രക്തത്തില്‍ ഐക്യപ്പെടുകയാണ്, പരസ്പര ഐക്യത്തിനായി നാം ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കില്‍ കൂടി.

നമ്മള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കേണ്ട ഒരു ദാനമാണ് ഐക്യം. കുട്ടികളെ വേദോപദേശം പഠിപ്പിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ നാസികളുടെ ഗില്ലറ്റിന് ഇരയായി മരിച്ച ഒരു കത്തോലിക്കാ പുരോഹിതന്റെ നാമകരണത്തിനായി യത്നിക്കുന്ന ഹാംബര്‍ഗുകാരന്‍ ഒരു വൈദികനെ എനിക്കറിയാം. കത്തോ-ലി-ക്കനു ശേഷം അതേ കാരണത്താല്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടത് ഒരു ലൂതറന്‍ വൈദികനാണ്. അവരുടെ രക്തം കൂടിക്കലര്‍ന്നു. ആ വൈദികന്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞത് അദ്ദേഹം മെത്രാന്റെ പക്കല്‍ പോയി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുവെന്നാണ്:

“ഞാന്‍ ഈ നാമകരണ നടപടികള്‍ തുടരാം. പക്ഷേ, കത്തോലിക്കാ പുരോഹിതന്റെ മാത്രമല്ല, രണ്ടുപേരുടെയും.” ഇതാണ് രക്തത്താലുള്ള സഭൈക്യം. ഇത് ഇന്നും സംഭവിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. ദിനപത്രങ്ങള്‍ വായിച്ചാല്‍ അറിയാനാകും. ക്രിസ്ത്യാനികളെ കൊല്ലുന്നവര്‍ നിങ്ങള്‍ മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ച സഭയുടെ വിവരങ്ങളടങ്ങിയ തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡ് ഒന്നും ചോദിക്കില്ല.

കൂദാശകളെ സംബന്ധിച്ച് വിവേകപൂര്‍ണവും ധീരവുമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകള്‍ വേണമെന്ന് അങ്ങയുടെ അപ്പസ്തോലിക പ്രബോധനത്തില്‍ പറഞ്ഞുവല്ലോ. എന്താണ് അങ്ങ് ഉദ്ദേശിച്ചത്?

വിവേകം എന്നതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് നമ്മളെ തളര്‍ത്തിക്കളയുന്ന ഒരു മനോഭാവത്തെയല്ല, ഒരു നേതാവിന്റെ സ്വഭാവഗുണത്തെയാണ്. ഭരണ നേതൃത്വത്തിന്റെ ഗുണമാണ് വിവേകം. അതുപോലെ തന്നെ ധീരതയും. ധീരതയോടും വിവേകത്തോടും കൂടെ വേണം ഭരണം നടത്താന്‍. മുന്നോട്ടു നീങ്ങാന്‍ ശക്തിപകരുന്ന ആത്മീയ ഭക്ഷണമായാണ് ജ്ഞാനസ്നാനത്തെയും വി. കുര്‍ബാനയെയും പറ്റി ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്. അത് ഒരു ഔഷധമാണ്, അല്ലാതെ ഒരു സമ്മാനമല്ല.

ചിലരുടെ ചിന്ത ഉടനെ പോയത് പുനര്‍വിവാഹം ചെയ്ത വിവാഹമോചിതരുടെ കൂദാശസ്വീകരണത്തിലേക്കാണ്. എന്നാല്‍, ഞാന്‍ അങ്ങനെ പ്രത്യേകമായൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചില്ല. ഒരു തത്വം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാന്‍ മാത്രമാണ് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത്. ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെ വളര്‍ത്തുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയുമാണ് നാം ചെയ്യേണ്ടത്, അല്ലാതെ അതിനെ നിയന്ത്രിക്കുകയല്ല.

അവിവാഹിതരായ അമ്മമാരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് ജ്ഞാനസ്നാനം നല്‍കാന്‍ വിസമ്മതിച്ച ചില വൈദികരെ അര്‍ജന്റീനയില്‍ വച്ച് ഞാന്‍ ശകാരിച്ചു. രോഗാതുരമായൊരു മനസ്ഥിതി ആണത്.”

പുനര്‍വിവാഹം ചെയ്ത വിവാഹമോചിതരെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയുന്നു?

പുനര്‍വിവാഹത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നവരെ കുര്‍ബാന സ്വീകരണത്തില്‍ നിന്നൊഴിവാക്കുന്നത് ഒരു ശിക്ഷയല്ല. ഇത് തീര്‍ച്ചയായും ഓര്‍ക്കേണ്ട കാര്യമാണ്. എന്നാല്‍ എന്റെ പ്രബോധനത്തില്‍ ഞാനിതിനെ പറ്റി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല.

മെത്രാന്‍മാരുടെ അടുത്ത സിനഡില്‍ ഈ പ്രശ്നം കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെടുമോ?

സഭയുടെ സിനഡാലിറ്റി പ്രധാനമാണ്. ഫെബ്രുവരിയില്‍ നടക്കുന്ന കണ്‍സിസ്റ്ററി മീറ്റിംഗുകളില്‍ വിവാഹം പൂര്‍ണതയില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടും. ഈ പ്രശ്നം വീണ്ടും 2014 ഒക്ടോബറില്‍ നടക്കുന്ന അസാധാരണ സിനഡിലും അതിനു ശേഷം പിന്നത്തെ വര്‍ഷത്തിലെ സാധാരണ സിനഡിലും ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടും. നിരവധികാര്യങ്ങള്‍ വിശദമായി പരിശോധിക്കുകയും വ്യക്തത വരുത്തുകയും ചെയ്യും, ഈ അവസരങ്ങളില്‍.”

അങ്ങയുടെ എട്ട്  ‘ഉപദേശകരുടെ’ പ്രവര്‍ത്തനം എങ്ങനെ പോകുന്നു?

അവര്‍ക്ക് ഒരുപാട് ജോലികള്‍ ചെയ്യാനുണ്ട്. നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ തയ്യാറാക്കുകയോ ആശയങ്ങള്‍ അയക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടവര്‍ അവയൊക്കെ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. കര്‍ദിനാള്‍ ബെര്‍ട്ടെന്നോ വത്തിക്കാനിലെ തിരുസംഘങ്ങളെയെല്ലാം കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ ശേഖരിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മെത്രാന്‍മാരില്‍ നിന്ന് ഞങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചു.

പ്രായോഗികമായ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ക്ക് സമയമായെന്നും ആഗമമായെന്നും ഫെബ്രുവരിയില്‍ നടക്കുന്ന അടുത്ത കൂടിക്കാഴ്ചയില്‍ അവരുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ അറിയിക്കുമെന്നും കഴിഞ്ഞ കൂടിക്കാഴ്ചയില്‍ ഈ എട്ടു കര്‍ദിനാള്‍മാര്‍ പറഞ്ഞു.

പൊതു ജനങ്ങളുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച നടക്കുന്ന ബുധനാഴ്ചകളില്‍ ഒഴികെ അവരുടെ എല്ലാ യോഗങ്ങളിലും ഞാന്‍ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. അവിടെ ഞാന്‍ സംസാരിക്കാറില്ല, കേള്‍ക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇതെനിക്ക് ഏറെ നന്മ നല്‍കുകയും ചെയ്യ്തു.

ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് മുതിര്‍ന്ന ഒരു കര്‍ദ്ദിനാള്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞു, “സെന്റ് മര്‍ത്താ ഭവനിലെ അങ്ങയുടെ അനുദിന ബലികളില്‍ തന്നെ അങ്ങ് കൂരിയായുടെ നവീകരണം ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞൂ.” അതെന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പു തന്നെ ആത്മീയവും അജപാലനപരവുമായ തുടക്കങ്ങളിലൂടെയാണ് പലപ്പോഴും നവീകരണങ്ങളുടെ ആരംഭം.

സഭയ്ക്ക് ഭാവിയില്‍ വനിതാ കര്‍ദിനാള്‍മാര്‍ ഉണ്ടാകുമോ?

“ഈ ആശയം എവിടെ നിന്നു വന്നുവെന്നറിയില്ല. സഭയില്‍ സ്ത്രീകള്‍ വിലമതിക്കപ്പെടുകയാണ് വേണ്ടത്, വൈദികവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുകയല്ല. വനിതകളെ കര്‍ദിനാള്‍മാരായി ഗണിക്കുന്നവര്‍ പുരോഹിതവാദം തലയ്ക്കു പിടിച്ചവരാണ്.”

മതനടപടികളുടെ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് (IOR) ശുദ്ധീകരണം ഏതു ഘട്ടം വരെയെത്തി?

കമ്മീഷന്‍ ഫോര്‍ റഫറന്‍സ് മികച്ച പുരോഗതി പ്രാപിക്കുന്നുണ്ട്. തങ്ങള്‍ ശരിയായ പാതയിലാണെന്ന് മണിവാല്‍ (Moneyval) ആശാവഹമായ റിപോര്‍ട്ട് നല്‍കി. കഛഞ ന്റെ ഭാവി നമുക്ക് കാത്തിരുന്ന് കാണാം.

വത്തിക്കാന്‍ ‘സെന്‍ട്രല്‍ ബാങ്കി’ന്റെ ചുമതല പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ പൈതൃകസ്വത്ത് ഭരണം നടത്തുകയാണ് (ASPA). മതത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെയും പ്രേഷിത ദൗത്യത്തെയും ദരിദ്രരായ സഭകളെയും സഹായിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്  IOR സ്ഥാപിച്ചത്.

2013 ലെ ക്രിസ്മസ് സെന്റ് പീറ്റേഴ്സില്‍ വച്ച് കൊണ്ടാടുമെന്ന് ഒരു വര്‍ഷം മുമ്പ് അങ്ങ് കരുതിയിരുന്നോ?

തീര്‍ച്ചയായും ഇല്ല.

തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുമെന്ന് അങ്ങ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നോ?

ഇല്ല. ഞാനത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. വോട്ടുകള്‍ പെരുകിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും എനിക്കെന്റെ സമാധാനം നഷ്ടമായില്ല. ഞാന്‍ ശാന്തനായിരുന്നു. ആ സമാധാനം ഇപ്പോഴും നിലനില്‍ക്കുന്നു. അതൊരു ദൈവദാനമായാണ് ഞാന്‍ കരുതുന്നത്.

അവസാനത്തെ പരിശോധനയെല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവരെന്നെ സിസ്റ്റൈന്‍ ചാപ്പലിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി, ചോദിച്ചു; ഞാനത് സ്വീകരിക്കുന്നുവോ എന്ന്. സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നും ഫ്രാന്‍സീസ് എന്ന പേര് സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നും ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു. തുടര്‍ന്ന് അവരെന്നെ അടുത്തുള്ള ഒരു മുറിയിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോയി. അതിനുശേഷം, പൊതുജനങ്ങളുമായുള്ള എന്റെ ആദ്യ മുഖാമുഖത്തിനു മുമ്പായി പൗളിന്‍ ചാപ്പലില്‍ കര്‍ദ്ദിനാള്‍മാരായ വല്ലിനി, ഹ്യൂം എന്നിവരോടൊത്ത് മുട്ടുകുത്തി അല്‍പനേരം ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ മുഴുകി.

 

Share this article ->Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

അഭിപ്രായങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്താം

വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ താഴെ എഴുതാവുന്നതാണ്. ദയവായി അവഹേളനപരവും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്ക് marpapa.com ഉത്തരവാദിയായിരിക്കില്ല.

മലയാളത്തില്‍ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്താന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

Loading Facebook Comments ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

9 − 3 =